AWP Hollandse Delta

Fokke van Zeijl

Ik wil dat mijn kleinkinderen later nog hetzelfde kunnen verwachten van water als wij nu

Ik heb inmiddels zes kleinkinderen. Als ik naar hen kijk, wordt een vraag die in het waterschap soms behoorlijk technisch wordt besproken ineens heel eenvoudig: wat laten we voor hen achter? Kunnen zij straks nog zonder zorgen water uit de kraan drinken, zwemmen in schoon buitenwater en wonen in een gebied dat beschermd is tegen overstromingen én bestand is tegen steeds langere perioden van droogte?

Mijn hele werkzame leven houd ik mij bezig met water en infrastructuur. Ik ben opgeleid als civiel en bestuurskundig ingenieur en werkte onder meer bij Rijkswaterstaat, Evides en verschillende waterschappen. Nog steeds werk ik als zelfstandig adviseur aan grote projecten voor waterveiligheid en rioolwaterzuivering. Ik weet daardoor hoe ingewikkeld waterbeheer kan zijn. Maar ingewikkeldheid mag nooit een excuus zijn om geen keuzes te maken.

En die keuzes zijn nodig. We moeten water beter vasthouden wanneer het beschikbaar is, in plaats van het eerst zo snel mogelijk af te voeren en tijdens een droge zomer naar zoet water te zoeken. Bestrijdingsmiddelen, medicijnresten, PFAS en andere schadelijke stoffen horen niet in ons water. En als water schaars wordt, kunnen we niet blijven doen alsof iedereen er onbeperkt gebruik van kan maken zonder daar verantwoordelijkheid voor te dragen. Schoon en voldoende water heeft een waarde.

Voor mij gaat het daarbij niet alleen om techniek. Als ik hardloop door onze omgeving zie ik de dijken, sloten, polders en het water waarvoor het waterschap verantwoordelijk is. Aan de NCOI Hogeschool geef ik les aan mensen die zelf in de techniek werken. Lesgeven heeft mij iets belangrijks geleerd: als je een ingewikkeld probleem niet begrijpelijk kunt uitleggen, moet je jezelf afvragen of je het wel scherp genoeg hebt.

En soms gaat het helemaal niet over water. Dan pak ik mijn gitaar, trek ik mijn hardloopschoenen aan of ben ik gewoon opa. Misschien is dat juist waarom ik mij opnieuw kandidaat stel. Een waterschap bestaat niet voor bestuurders, ingenieurs of beleidsnota’s. Het bestaat voor de mensen die hier wonen.

Ik ben voor de derde keer lijsttrekker van AWP Hollandse Delta omdat ik vind dat het waterschap duidelijker moet kiezen: voor schoon water, voor veiligheid, voor voldoende zoet water en voor een eerlijke verdeling van de kosten.

Niet omdat alles kan.

Maar omdat sommige dingen te belangrijk zijn om voor ons uit te schuiven.