25 mei 2026 – Een verdubbeling van de waterschapsbelasting, zoals aangekondigd door de Unie van Waterschappen, tot 2050 verkopen als “onvermijdelijk” is wel erg makkelijk. Eerst mag wel eens kritisch gekeken worden naar het eigen beleid van de afgelopen jaren.
De rekening voor inwoners stijgt opnieuw fors, terwijl tegelijkertijd steeds duidelijker wordt dat veiligheid, onderhoud, modernisering en waterkwaliteit jarenlang onvoldoende prioriteit hebben gekregen. En nog steeds verontachtzaamd worden.
De waterschappen erkennen nu zelf dat veel rioolwaterzuiveringen uit de jaren ’80 “aan het einde van hun levensduur” zijn en dat grote delen van de infrastructuur verouderd zijn.
Het Waterschap Limburg heeft wel afgeschreven op de zuiveringen maar er onvoldoende in geïnvesteerd.
In Limburg is niet geïnvesteerd in de best beschikbare technieken om aan de bron te zuiveren. De vergunningen die het waterschap afgeeft laten het lozen van gif toe.
Op het gebied van waterkwaliteit is de kritiek stevig. De KRW doelen voor schoon water worden in Limburg bij lange niet gehaald.
Er is sprake van bestuurlijke desinteresse, onwil en mismanagement.
Beleid en uitvoering lopen ernstig ernstig achter.
Dat roept een logische vraag op: waarom is dit niet eerder structureel aangepakt, terwijl inwoners al die jaren gewoon belasting betaalden?
Dat geldt met name voor de veiligheid tegen overstromingen en waterovetlast. De burgers die risico lopen worden in de steek gelaten.
Het Waterschap Limburg maakt zijn hoofdopdracht, zorgen voor droge voeten bij lange na niet waar. Het heeft niet de lessen getrokken uit de overstromingsramp van 2021.
In plaats daarvan sleutelt het aan het omlaag brengen van de veiligheidsnormen waaraan de dijken en watersystemen moeten voldoen. 66 % van de Maasdijken voldoet niet aan de in 2017 wettelijk ingevoerde veiligheidsnorm. In het Geuldal en op vele plekken elders in de provincie worden de bewoners afgescheept met de veel te lage 1:25 (akkerland)norm tegen hevige regenval (elders in NL 1:100), die in 2021 heeft geleid tot enorme extra schade in Limburg.
In plaats van veiligheid scheppen en garanderen ontloopt het waterschap zijn verantwoordelijkheid!
Dan is het niet vreemd dat inwoners zich afvragen waarom de belastingdruk nóg verder omhoog moet, terwijl doelen rondom veiligheid en waterkwaliteit achterblijven.
Dit beleid legt de rekening opnieuw bij de burgers.
Een overheid die een verdubbeling van belastingen aankondigt, en niet doet wat zijn opdracht is, maakt zich ongeloofwaardig.
Het Waterschap Limburg heeft zijn bedrijfsvoering verre van op orde.
Het is een organisatie die al jarenlang achter de feiten aanloopt en dat met een dure communicatieafdeling probeert te verhullen.
En de rekening doorschuift naar inwoners.
Het wordt tijd dat verantwoording aan de Limburgse belastingbetalers wordt afgelegd over het achterstallige beleid en onderhoud en waarom doelen jarenlang niet gehaald worden.
Nico Broekema
